“Ik wil graag een bijdrage leveren aan een internationale dialoog tussen medewerkers van verschillende zorgorganisaties”

Onlangs is UNO-UMCG onderzoeker Sarah Janus geïnterviewd voor de website van INTERDEM. De Nederlandse versie van het oorspronkelijk Engelse interview lees je hieronder.

Sarah Janus


Wie ben je en wat is kenmerkend voor jou als onderzoeker? 

“Mijn naam is Sarah Janus en ik ben werkzaam als senior onderzoeker bij het UNO-UMCG. 

Mijn interesse in onderzoek is al op jonge leeftijd ontstaan, doordat mijn moeder langdurig afhankelijk was van zorg vanwege niet-aangeboren hersenletsel. Hierdoor hebben wij als gezin de impact van verpleeghuiszorg ervaren en gezien wat het voor mijn moeder betekende om haar zelfstandigheid te verliezen. 

Mijn doel als onderzoeker is dan ook om de zorgpraktijk positief te beïnvloeden. Ik streef ernaar om de levens van mensen met dementie te verbeteren door de inzet van gepersonaliseerde zorg en innovatieve technologieën. 

Binnen het UNO-UMCG werken we samen met twintig verpleeghuisorganisaties en het UMCG  aan diverse onderzoeksprojecten. Via dit netwerk kom ik in contact met bewoners, naasten, cliëntvertegenwoordigers en zorgmedewerkers. Hun verhalen en ervaringen helpen mij om nieuwe invalshoeken te ontdekken in onderzoek gericht op mensen met dementie.” 

Waar werk je nu aan? 

“Op dit moment werken we aan een internationaal en multidisciplinair onderzoek naar het effect van muziekinterventies. Muziek raakt ons allemaal, of we nou verdrietig of blij zijn. Iedere dag luisteren we wel naar muziek. Het universele vermogen van muziek om ons te raken heeft geleid tot de vraag of muziek ook een positieve invloed kan hebben op de gemoedstoestand van mensen met dementie die in het verpleeghuis wonen. 
In het onderzoek naar muziekinterventies ben ik verantwoordelijk voor een specifiek deel, een zogeheten werkpakket. In dit werkpakket kijken we naar het mogelijk positieve effect van muziekinterventies op symptomen van depressie, welzijn en de kwaliteit van leven bij mensen met dementie. 

Verder ben ik betrokken bij verschillende onderzoeken waarbij we het gebruik van nieuwe zorg- en sensortechnologieën voor mensen met dementie en hun naasten verkennen. Daarnaast werk ik aan een project waarmee we meer bewustwording willen creëren op het gebied van de invloed van de geluidsomgeving op het gedrag van mensen met dementie in het verpleeghuis.” 

Wat zijn je plannen en ambities voor de toekomst?

“Ik heb meerdere jaren nauw samengewerkt met zorgmedewerkers. Dat er personeelstekorten zijn wordt nu steeds duidelijker en nijpender. Persoonlijk zou ik heel graag meer inzicht willen krijgen in de uitdagingen waarmee zij dagelijks worden geconfronteerd en hoe wij hen vanuit ons onderzoek zo veel mogelijk kunnen ondersteunen. 

De personeelstekorten spelen niet alleen in Nederland, maar gelden voor heel Europa. Daarom koester ik het plan om in de toekomst een sabbatical te nemen om verschillende verpleeghuizen in Europa te kunnen bezoeken. Tijdens deze reis wil ik graag in gesprek met zorgprofessionals om te luisteren naar hun ervaringen over het werken in de zorg en inzicht te krijgen in hun persoonlijke drijfveren om voor mensen met dementie te zorgen.

Op deze manier wil ik een bijdrage leveren aan een internationale dialoog tussen medewerkers van verschillende zorgorganisaties. Bovendien hoop ik om op deze manier maatschappelijk en grensoverstijgend meer aandacht te vragen voor het belangrijke werk van zorgmedewerkers in verpleeghuizen.”  

Als senior onderzoeker is Sarah binnen het UNO-UMCG betrokken bij het kennisthema Probleemgedrag. Daarnaast werkt ze mee aan onderzoek met betrekking tot sensortechnologie (MOOD-Sense) en geeft ze leiding aan een werkpakket met het thema Technologie binnen het landelijke samenwerkingsverband SPREAD+