“Omdat zij in het verleden bijna allemaal weleens een vervelende situatie hebben meegemaakt vanwege hun seksuele geaardheid of genderidentiteit. Zij zijn daarom bang om buitengesloten te worden. Helemaal nu zij zorgafhankelijk zijn en voor hun sociale contacten afhankelijk zijn van hun directe leefomgeving.”
“LHBTI+-ouderen voelen zich veiliger om zichzelf te zijn wanneer zij weten dat er in de zorginstelling waar zij verblijven geen ruimte is voor pestgedrag en discriminatie op grond van seksuele geaardheid of genderidentiteit. Dat dit essentieel is voor hun welzijn blijkt uit het feit dat steeds meer LHBTI-ouderen ervoor kiezen om hun laatste levensfase door te brengen in een zorginstelling die zich naar buiten toe als LHBTI+-vriendelijk afficheert.”
“Door hen te laten merken dat zij gerust over zichzelf en hun leven kunnen vertellen. Dat kan op verschillende manieren. Het is vooral een kwestie van bewustzijn bij alle werkenden in de zorg dat iedereen lesbisch, homoseksueel, biseksueel, transgender kan zijn en niet per definitie heteroseksueel of cisgender is.”
“Het draagvlak wordt gelukkig steeds groter. Steeds meer zorginstellingen zijn zich ervan bewust dat zij aandacht voor LHBTI+-ouderen in hun zorgverlening moeten integreren. Bijvoorbeeld door het certificaat van de Roze Loper te behalen. In sommige zorgorganisaties is er nog nooit bij stil gestaan dat zij ook aan LHBTI+-ouderen zorg verlenen. Wij horen dan: ‘die hebben wij hier niet’. Dat is statistisch gezien onmogelijk, want in elk geval is 1 op de 15 mensen LHBTI+. Medewerkers zijn zich er daar niet van bewust dat zij ook aan LHBTI-ouderen zorg verlenen. Zij blijken vaak niet te weten dat LHBTI+-ouderen zich onveilig zouden kunnen voelen.”
Ga naar www.rozezorg.nl en www.roze50plus.nl