Anouk: "Binnen het UNO-UMCG is veel moois opgebouwd. Al het goede dat er is wil ik graag behouden en versterken. Daarnaast wil ik ontdekken waar ruimte is om nieuw onderzoek toe te voegen.”
“In Venlo ben ik geboren en opgegroeid. Na mijn studie geneeskunde in Maastricht, werkte ik op de afdeling Interne Geneeskunde in Venlo. Vervolgens werd ik aangenomen voor de opleiding tot internist, eerst in Zwolle en daarna in Groningen. In Groningen rondde ik ook mijn aandachtsgebied Endocrinologie af. Tijdens mijn opleiding is mijn interesse voor de wetenschap en later ook voor het onderwijs en opleiden ontstaan.
Tot 2019 heb ik met veel plezier als internist-endocrinoloog in het UMCG gewerkt. Naast patiëntenzorg heb ik met veel voldoening onderzoekers, studenten en AIOS begeleid en onderwijs gegeven in de bachelor. In dat jaar zijn we als gezin, vanwege een kans voor mijn echtgenoot, naar Maastricht verhuisd. Nog geen half jaar na onze verhuizing begon de coronapandemie. Zoals voor veel mensen, was dat ook voor mij een indrukwekkende tijd. Naast mijn werk als endocrinoloog werkte ik in die periode ook op de spoedeisende hulp en de intensive care. Na de pandemie werd het niet rustig op het werk en ben ik gaan nadenken over een volgende stap in mijn carrière.”
“Ik raakte in gesprek met een collega. Zij had als internist de overstap gemaakt naar de ouderengeneeskunde. Ik liep een paar dagen met haar mee. Geraakt door het vak besloot ik te solliciteren voor een opleidingsplek. Na het afronden van mijn opleiding kreeg ik een kaart met de quote Soms brengt een andere route je op de juiste weg. Een weg waar ik nog geen dag spijt van heb gehad! Als specialist ouderengeneeskunde ben je een arts, zonder alle diagnostische mogelijkheden van het ziekenhuis. Je mag menselijke zorg leveren voor mensen die al een heel leven achter de rug hebben, waarin het streven naar kwaliteit steeds belangrijker wordt. Vaak belangrijker dan het voorkomen van sterfte of het leven te verlengen.”
“Binnen het UNO-UMCG staan vier thema’s centraal: medicatie veiligheid, psychosociale innovaties, zorgethiek en zorgtechnologie. Mijn doel is de onderzoeken te versterken die binnen deze thema’s lopen. Mede door Sytse Zuidema is er met het team veel moois opgebouwd. En al het goede dat er is, wil ik graag behouden. Dat geldt overigens niet alleen voor het onderzoek en de implementatie hiervan, ook op het gebied van onderwijs zijn er mooie dingen gerealiseerd: denk aan het extramurale coschap.”
“Daarnaast denk ik dat veel vooruitgang is te boeken rondom het thema chronische aandoeningen. De komende jaren zijn de uitdagingen in de zorg groot en daarin speelt de vergrijzing, en hierdoor de toename van chronische aandoeningen waarvoor zorg gedragen moet worden een grote rol. Dagelijks merk ik dat er een verschil is tussen de zorg voor chronische aandoeningen in het ziekenhuis en de ouderenzorg. Zolang je in het ziekenhuis behandeld wordt voor één of meer chronische aandoeningen gelden scherpe richtlijnen en wordt belang gehecht aan het voorkomen van sterfte. Wanneer je dan plotseling overgaat naar de ouderenzorg verandert het doel naar kwaliteit, soms alsof in één dag alle doelen worden bijgesteld.”
“En met team bedoel ik niet alleen de onderzoekers, maar iedereen en sectorbreed: van cliënt en naaste, tot verzorgende, behandelaar en bestuurder. Van Groningen tot Maastricht. Als team kun je elkaar versterken en inspireren om samen de vragen te beantwoorden die de dagelijkse zorg écht verandert.
Bovendien kent het uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek zijn pieken en dalen; in een goede samenwerking sta je naast elkaar in die periodes, samen vieren en samen volhouden. Hopelijk breiden we de samenwerking nog verder uit, niet alleen richting de eerste lijn, maar ook de tweede lijn.”
“Ik haal oprecht veel voldoening uit mijn werk. Dat ligt aan de dingen die ik meemaak, aan het verschil dat ik kan maken. Verder mag ik me heel gelukkig prijzen met mijn gezin, een zoon in Kopenhagen, een dochter in Wageningen, en een echtgenoot, die ik ontmoette tijdens mijn eerste wetenschappelijke onderzoek. Als we niet door de stad wandelen, ren ik een rondje naar de Pietersberg, een mooie plek om mijn hoofd weer leeg te maken voor nieuwe dingen.”
Anouk van der Horst - Schrivers studeerde geneeskunde in Maastricht waarna ze de opleiding tot internist-endocrinoloog afrondde in Groningen. Haar PhD traject was gericht op het verbeteren van de zorg voor patiënten met een neuroendocriene tumor.
Tot 2019 was Anouk werkzaam als internist-endocrinoloog in het UMCG waarna ze verhuisde naar Maastricht. Daar heeft zij de overstap gemaakt naar en zich verder gespecialiseerd in de ouderengeneeskunde.
Naast de functie van sectiehoofd Ouderengeneeskunde en het voorzitterschap van het UNO-UMCG blijft Anouk werkzaam als specialist ouderengeneeskunde bij Novicare en is zij hoofdredacteur van het Tijdschrift voor Ouderengeneeskunde.