Justine en Delano

Ik ben Justin

Ik ben Justin, ik ben 26 jaar oud en ik heb de ziekte van Duchenne spierdystrofie. Ik ga heel graag op vakantie, want dat geeft mij een gevoel van vrijheid en avontuur. Laatst ben ik samen met mijn vriend Delano zes dagen op reis geweest met de Handicamp, en dat was echt een ervaring die ik nooit zal vergeten.

We werden begeleid door twee verzorgers en een chauffeur, waardoor alles goed geregeld was. Toch voelde het vooral als onze eigen reis. Zonder ouders op pad zijn gaf mij een bijzonder gevoel van zelfstandigheid. De bestemming was het prachtige Ardense gewest, waar we meteen werden verrast door de mooie natuur en de uitdagende wegen. De rit ernaartoe was al een avontuur: smalle straatjes, hobbelige kinderkopjes en scherpe bochten. Soms best spannend, maar juist dat maakte het leuk en afwisselend.

Een van de hoogtepunten vond ik het bezoek aan het Spa Racetrack Museum. Daar zag ik van dichtbij hoe de autosportwereld eruitziet. Ik vond het indrukwekkend om die geschiedenis en snelheid zo te beleven. Ook de route ernaartoe was weer een avontuur op zich, met mooie uitzichten onderweg.

Tijdens de reis verbleven we twee keer twee dagen op een camping. We sliepen samen in de Handicamp, wat zorgde voor een gezellige en knusse sfeer. Overdag gingen we eropuit om de omgeving te verkennen, en ’s avonds gingen we soms lekker uit eten. Dat samen zijn maakte de reis extra bijzonder en zorgde voor mooie momenten en gesprekken.

Wat ik ook niet snel zal vergeten, is de route langs een oude spoorlijn. De weggetjes waren soms zo smal dat het best spannend werd, maar het uitzicht was echt prachtig. Onderweg kwamen we een klein kraampje tegen met verse groenten uit een moestuin. Dat soort momenten maken een reis voor mij echt speciaal en geven een gevoel van vrijheid.

Deze vakantie heeft mij ook veel geleerd. Ik moest vaker zelf nadenken over wat we gingen doen of waar we gingen eten. Ook leerde ik beter omgaan met uitdagingen onderweg, zoals drempels of onverwachte situaties. Dat haalde mij soms uit mijn comfortzone, maar gaf mij ook het gevoel dat ik meer zelf in de hand heb en zelfstandiger word.

En hiermee laat ik ook zien dat er eigenlijk best veel mogelijk is als je in een rolstoel zit. Mensen denken vaak dat er niet veel kan, maar deze reis bewijst voor mij juist het tegenovergestelde en geeft mij vertrouwen voor de toekomst.

Als afsluiting zijn we samen gaan eten bij Frans op de Bult. Dat was een mooie manier om terug te kijken op alles wat we hadden meegemaakt en om samen nog één keer te genieten.

Ik kijk met een grote glimlach terug op deze reis. Het was echt geweldig om dit mee te maken, en ik heb er enorm van genoten. Het mooiste is misschien nog wel dat de volgende reis alweer geboekt staat. Ik kan niet wachten om weer op pad te gaan en nieuwe avonturen te beleven samen.

Justin vakantiebus
Vakantiebus