Eiwit totaal in urine

Analysemethode

Fotometrie

  • Minimaal volume

    0,25 ml urine
  • Insturen mogelijk

    Normaal : 7 dagen per week, 24 uur per dag

    Bepalingsfrequentie

    Normaal : dagelijks

    Rapportage

    Normaal : 1 uur na ontvangst materiaal op het lab.

  • Materiaalgroep

    urine

    Benodigd materiaal

    1 portie uit 24 uurs verzameling of
    1 verse urineportie in een urinebuis rondbodem 6 ml


  • Afdeling

    Laboratoriumgeneeskunde

    Laboratorium

    Algemene Hematologie en chemie

    Laboratoriummanager

    Joke Coenrades-Golverdingen

    tel.: 14338

    [email protected]

    Klinisch Chemicus

    Mw. Dr. J.E. Kootstra-Ros

    Arts klinische chemie

    Dr. L.J. van Pelt

    Monsterreceptie

    Centrale monsterreceptie

    tel.: (050 36)18040

    Verzendadres

    UMCG
    Postbus 30001
    9700 RB  Groningen

    Kwaliteitssysteem geïmplementeerd

    CH.KCA.01 (M078)
  • Referentiewaarden

    Urine eiwit (g/L)
    Urine eiwit (g/24hr)

    Door de grootte- en ladingsselectiviteit van de glomerulaire basaalmembraan komt er slechts een beperkte hoeveelheid kleinmoleculaire eiwitten in het glomerulaire ultrafiltraat. Deze hoeveelheid eiwit wordt vervolgens volledig tubulair teruggeresorbeerd. Normaal bevat urine dan ook geen eiwit ( < 0.1 g/24hr). Indien dit wel aangetoond kan worden duidt dit meestal op nierschade. Deze kan van glomerulaire, dan wel tubulaire oorsprong zijn. Andere, minder vaak voorkomende oorzaken van proteïnurie (=eiwitverlies in urine) zijn “overload” proteïnurie, waarbij de hoeveelheid kleinmoleculaire eiwitten de tubulaire terugresorptie-capaciteit overschrijdt (bijv. Bence-Jones eiwit (zie aldaar), hemoglobine, myoglobine), en “postrenale” proteïnurie (in geval van ontstekingen of maligniteiten van de urinewegen). Ook kan bij zware lichamelijke inspanning soms proteïnurie worden gezien. Door de proteïnurie in de context te zien van het klinisch beeld en andere laboratorium afwijkingen, zoals gestoorde nierfunctie, sedimentsafwijkingen en selectiviteit van de proteïnurie (zie aldaar), kan meestal een goede indruk worden verkregen van de oorzaak en klinische betekenis.

    Achtergrondinformatie

    Literatuur:
    - Handboek klinisch-chemische tests, Ed. Pekelharing et al, 1e druk 1995, Wetenschappelijke uitgeverij Bunge, ISBN 90 6348 188 8
    - Klinische Nefrologie, Ed. de Jong et al, 4e druk 2005, Elsevier Gezondheidszorg, ISBN 90 352 2760 3

  • Wijzigingsinformatie

    01-03-2006 Overgezet op de Roche Modular

    02-11-2023 De ondergrens van het meetbereik van deze bepaling is 0.4 g/l. Bepalingen met een lagere waarde worden gerapporteerd als <0.4 g/l

    Aanmaakdatum

    19-08-2008 00:00:00

    Laatste wijzigingsdatum

    08-08-2024 16:23:44