Klinisch doel
Ceruloplasmine is een glycoproteïne van 132 kD, opgebouwd uit 8 subunits, dat in de lever wordt aangemaakt. Het is een bindingseiwit voor koper in bloed, 95% van het totale in plasma aanwezige Cu is aan ceruloplasmine gebonden.
Het ceruloplasmine fungeert als oxydase en speelt een rol bij de oxidatie van verschillende stoffen zoals dopamine, serotonine, adrenaline en ascorbinezuur. Koper wordt vanuit de darm naar de lever getransporteerd en wordt dan in de lever opgeslagen.
Verhoogde waarden van ceruloplasmine (tot 100% extra) komen voor tijdens de zwangerschap en het gebruik van oestrogenen of orale anticonceptiva. Bij bacteriële infecties en chronische ontstekingen kan, ten gevolge van de acute fase reactie, de ceruloplasmine concentratie tot het drievoudige van normaal stijgen.
Verlaagde waarden van ceruloplasmine worden gevonden bij de ziektes van Wilson en Menke, bij koperdeficiënte voeding, bij nefrose, ernstige leverpathologie en bij de zeer zeldzame erfelijke a-ceruloplasminemie.