Iedere behandeling nemen ze uitgebreid de tijd om je in de juiste positie te leggen, omdat protonen heel gericht hun straling afgeven. Ook worden er iedere keer foto’s en een scan gemaakt. Je wordt pas bestraald als de exacte positie van de tumorcellen vaststaat. Het bestralen zelf duurt maar 5 minuten, maar de hele behandeling neemt 20 tot 30 minuten in beslag. Al die tijd moet je zo stil mogelijk liggen en dat was voor mij persoonlijk best pijnlijk, omdat mijn beide borsten zijn geamputeerd en ik mijn armen omhoog moest houden. Ik kreeg kramp in mijn armen, ze gingen slapen en werden gevoelloos.
Om te kijken of ik wel zo lang in deze houding kon liggen, is vooraf een scan gemaakt. Het kon nét. De fysiotherapeut gaf me oefeningen om te rekken en te strekken. Dat hielp. Je ligt op een tafel in een grote ruimte, waar de apparatuur om je heen draait. Dat is heel indrukwekkend. Het geluid van het imposante apparaat geeft houvast; na de eerste keer weet je precies wanneer het begint en hoe lang het nog duurt.
Op het moment zelf voel je niks van de bestraling, maar aan het eind van het traject merkte ik dat mijn huid wat rood en geïrriteerd was. Ook had ik veel jeuk. De buitenkant was vrij snel genezen, maar aan de binnenkant vormde zich bindweefsel. Ik voel het continu trekken. Uiteindelijk vielen de bijwerkingen mee. En dat is een van de positieve effecten van protonentherapie.
Lees meer over protonentherapie bij borstkanker