In 2018 hebben de Nederlandse ziekenhuizen de manier waarop DNA-onderzoek bij patiënten met eierstokkanker wordt gedaan veranderd. Eerst kreeg elke patiënte een DNA-test via bloedonderzoek, om erfelijke afwijkingen in de BRCA1 en BRCA2 genen op te sporen.
Sinds 2018 wordt eerst het DNA in het tumorweefsel onderzocht in plaats van een bloedtest. Dit heet ook wel de tumortest en is een voorselectie voor wie nog een bloedtest nodig heeft. Alleen patiënten met een afwijkende tumortest of patiënten bij wie veel kanker in de familie voorkomt krijgen een bloedtest. Dit heet ook wel de ‘tumor-first’ werkwijze. In deze studie hebben we gekeken of elke patiënte een BRCA1/2 tumortest of bloedtest kreeg, en hebben we testpercentages van bloedtesten vóór 2018 vergeleken met testpercentages van de nieuwe tumor-first benadering ná 2018.
De resultaten laten zien dat 80.4% van alle patiënten met epitheliale eierstokkanker getest is op afwijkingen in de BRCA1 en BRCA2 genen. We zagen een kleine verbetering in de testpercentages: vóór 2018 werd 80.1% getest, en met de nieuwe tumor-first test was dit 81.0%. Analyses lieten zien dat oudere patiënten en patiënten met laaggradige tumoren minder vaak werden getest, terwijl richtlijnen adviseren om elke patiënte te testen. Onze evaluatie heeft geleid tot meer aandacht voor het zorgvuldig uitvoeren van het DNA-test schema bij vrouwen met eierstokkanker. Dat is belangrijk voor de patiënte maar zeker ook voor haar familieleden.
Krijgt elke patiënte met eierstokkanker een BRCA1/2 DNA-test aangeboden? Lees het hele artikel op international journal of gynecological cancer.