HVO is een afkorting voor Hydrotreated Vegetable Oil. Het is diesel die niet van aardolie wordt gemaakt, maar van hernieuwbare plantaardige grondstoffen uit afvalstromen, zoals frituurvet en bakoliën uit de voedingsindustrie. Daardoor is de CO2-uitstoot wel 90% minder dan bij fossiele diesel. Het wordt daarom ook wel ‘groene diesel’ genoemd. De DHL-wagens van het LCE besparen nu met deze HVO brandstof zo’n 48.000 kilo CO2-uitstoot per jaar.
De overstap op groene diesel is niet de enige maatregel die het LCE neemt om te verduurzamen. Zo kijken ze ook steeds naar mogelijkheden om hun afval te verminderen. Ook onderzoeken ze manieren om het aantal transporten te verkleinen. Verpakkingsmaterialen (papier, karton, plastic en piepschuim) worden apart ingezameld, pallets worden hergebruikt en gerecycled, er wordt gewerkt met reinigbare bakken i.p.v. dozen. Maar ook gebruiken de medewerkers al heel lang herbruikbaar bestek, bekers, borden etc. En als binnenkort de voorraad bedrukte plastic tape op is (waarmee dozen worden dichtgeplakt), gaan ze werken met papieren tape. Misschien nog wel belangrijker: steeds kijken ze kritisch of er een duurzamer alternatief is voor een bepaalde manier van werken.
Het LCE is het resultaat van een samenwerking tussen het MZH en het UMCG. In een interview met RTV Noord in juni 2023 vertelde Jonny Mooi, hoofd LCE, daarover: ‘Sinds 2007 bestaat dit logistiek centrum van het UMCG en Martini Ziekenhuis. Voor zover ik weet zijn dit de enige ziekenhuizen die dit op deze manier samen doen. Het heeft veel voordelen. We zijn nu groot genoeg voor een professioneel softwaresysteem voor de logistiek; met een klein magazijn kan dat niet uit. We krijgen hier op Eemspoort 45 tot vijftig vrachtauto’s per dag aan de deur. Die hoeven niet meer naar het ziekenhuis te rijden. Wij bundelen alle spullen en reduceren het aantal ritten daardoor enorm: we rijden nog maar drie keer per dag naar het Martini en acht keer naar het UMCG.’
Door deze samenwerking leren het MZH en het UMCG van elkaar: hoe lost bijvoorbeeld het MZH de leveringsproblemen op, welke alternatieven hebben zij? Hoe organiseert het UMCG de logistiek op de afdelingen en hoe doet het MZH dat? Waarin verschillen ze en waarom? En wat kunnen ze van elkaar overnemen? We kunnen dus op meerdere fronten spreken van een duurzame samenwerking!