Als zorgverlener wil je weten waar een patiënt zich zorgen over maakt’, vertelt internist ouderengeneeskunde Pauline de Graeff. 'Zo had ik laatst een patiënt die een grote operatie moest ondergaan en die mantelzorger was voor haar broer. Ze maakte zich zorgen over hoe het dan met hem moest en daar hebben we een oplossing voor gezocht. Toen kon ze zich met een gerust hart richten op haar operatie en herstel.’
Pauline vertelt dat patiënten soms verbaasd reageren als ze meer te weten wil komen over hun persoonlijk leven. ‘Dan zeggen ze bijvoorbeeld: 'Dat heb ik de vorige keer toch allemaal al verteld toen ik op de poli kwam?' Dan blijkt bijvoorbeeld dat de verpleegkundige of maatschappelijk werker dezelfde vragen heeft gesteld. Ik weet dat dan niet doordat we persoonlijke informatie over patiënten niet op dezelfde plaats in het dossier zetten en ik het niet heb zien staan.’
Voor patiënten is dat vervelend, maar zorgverleners zijn ook niet blij met de situatie, weet stafmedewerker Floor van Nuenen. Zo vertelde een arts haar dat het voorbereiden van spreekuren hem nu veel extra tijd kost. Om alle informatie over een patiënt bij elkaar te sprokkelen is hij soms wel 1,5 uur bezig.
Dit probleem doet zich ook in andere zorginstellingen voor en daarom is er een landelijk project dat Gegevensset Passende Zorg heet. ‘Het doel is dat iedereen persoonlijke informatie over patiënten op dezelfde manier gaat vastleggen zodat zorgverleners het snel kunnen vinden en goed met elkaar kunnen delen als de patiënt daar toestemming voor geeft’, legt projectleider Floor uit. ‘Met een vaste set vragen kun je onder meer in kaart brengen hoe de patiënt woont, wat zijn beroep en hobby's zijn, maar bijvoorbeeld ook of hij nog andere zorg krijgt. Nu wordt er vaak pas contact gelegd met de thuiszorg als iemand met ontslag uit het ziekenhuis gaat. Weet je dat iemand al thuiszorg krijgt, dan kun je makkelijk even contact opnemen met de thuiszorgorganisatie om het alvast over het ontslag te hebben. En zo kan het ook goed zijn om bijvoorbeeld al te weten dat iemand wel kinderen heeft, maar dat die te ver weg wonen om de patiënt te kunnen helpen.’
Het is niet de bedoeling dat patiënten en zorgverleners straks hele vragenlijsten gaan afwerken. Ze hoeven alleen de vragen bij langs te gaan die op dat moment relevant zijn. ‘En daarbij gaat het niet alleen om wat de arts of verpleegkundige graag wil weten, maar om wat de patiënt belangrijk vindt om te delen', verduidelijkt Floor. ‘En die informatie kan steeds worden aangepast of aangevuld als de patiënt contact heeft met een zorgverlener.’
De informatie die zorgverleners op deze manier gaan verzamelen, moeten ze allemaal op dezelfde manier opslaan. Het idee is dat ze het straks met één druk op een nieuwe knop in het elektronisch patiëntendossier, tevoorschijn kunnen toveren. Pauline: ‘Als ik dan zie staan dat iemand mantelzorger is, kan ik daar meteen over beginnen. Dat geeft patiënten ook veel meer het gevoel dat we echt in ze geïnteresseerd zijn dan wanneer we ze steeds weer dezelfde vragen stellen.’
Als zorginstellingen informatie op dezelfde manier vastleggen, kunnen ze het ook beter met elkaar delen en dat heeft veel voordelen. Bijvoorbeeld in spoedsituaties: ‘Met patiënten die niet meer beter worden bespreek ik hun wensen rond het levenseinde', vertelt Pauline. ‘In hun dossier leg ik vast wat ze wel en niet meer willen. Bijvoorbeeld of ze thuis willen overlijden. Stel dat het met een patiënt op zaterdagavond opeens heel slecht gaat en de familie 112 belt, dan is het heel fijn als de ambulancemedewerkers die informatie ook hebben. Dat ze weten dat de patiënt thuis wil sterven en daar meteen rekening mee kunnen houden.’
Het Jeroen Bosch Ziekenhuis heeft een proef gedaan met het vastleggen en vindbaar maken van persoonlijke informatie van de patiënt op een centrale plek in het ziekenhuisdossier. Daaruit bleek dat de zorg er efficiënter, warmer en passender door wordt. Over de pilot kun je een mini-docu bekijken.
