Een stukje van mijn lever voor onze zoon Rudie

Rudie (2001) heeft de ziekte van Crohn, hierdoor was zijn lever aangetast en ging hij steeds verder achteruit. Hij kwam op de wachtlijst voor een levertransplantatie maar er kwam geen geschikte lever voorbij. We kwamen met de specialisten van het UMCG in gesprek voor levende donatie. Na vakkundige uitleg van het transplantatieteam was de keuze snel gemaakt en zijn we het traject in gegaan. Op 19 maart 2018 was het zover, een zeer spannende dag die we nooit zullen vergeten.

Vroeg uit de veren en afscheid van elkaar genomen met een dikke knuffel. Ik ben zelf om 07.00 uur naar de OK gebracht door mijn man en vrienden - voor de mentale steun - en toen is het team gestart met de operatie.
Na 2,5 uur kregen ze bij mijn zoon Rudie op de verpleegafdeling groen licht dat hij naar de OK gebracht kon worden. Mijn man en vrienden zijn toen met hem meegegaan. Dit was voor hen zeer heftig, je brengt twee geliefden weg voor een zeer zware ingreep, maar we hadden veel vertrouwen dat het ging slagen. 
Toen begon het wachten.

Bij mij is 40% van mijn lever weggenomen en dit stukje is bij Rudie getransplanteerd. Ik kwam uiteindelijk om 19.15 uur op de IC en Rudie kwam om 23.15 uur op dezelfde IC.We waren allebei de volgende dag weer aardig bij kennis en mochten elkaar even zien. Ze hadden op de IC de bedden bij elkaar gezet. Dit was uiteraard emotioneel, wat waren we blij dat het achter de rug was.

Voor mij ging het herstel vrij snel, met een week kon ik met ontslag. Daarna hebben we een tijdje in het Ronald McDonald-huis gelogeerd omdat Rudie nog opgenomen moest blijven.Thuis kon de boel gewoon door draaien met de andere kinderen dankzij mijn moeder, zij is twee weken in ons huis geweest. Ook haar zijn we dankbaar dat ze dit heeft gedaan.

Rudie heeft na de transplantatie nog een aantal ingrepen moeten ondergaan. Zijn lever doet het goed, echter de galwegen zijn nog niet hersteld maar dit gaat heel langzaam de goede kant op. Na drie maanden mocht hij eindelijk naar huis, wat een feest was dat; gelukkig naar zijn eigen bed.

Het is heel bijzonder en dankbaar om dit mee te maken en dit te kunnen doen voor je kind. Ik zou het zo weer doen, daarover hoef ik niet te twijfelen. Als we Rudie nu zien: hij groeit, heeft energie, dat doet je goed. Rudie is tot op dit moment het oudste kind dat in het UMCG een levende donatie heeft gekregen, dat is ook heel bijzonder. Wij zijn het transplantatieteam, en iedereen die op wat voor wijze dan ook een bijdrage heeft geleverd, erg dankbaar en hebben veel respect voor hun werk.