Motorcrossen was zijn leven. Maar door een zwaar ongeluk, raakte Sylvan verlamd en belandde hij in een rolstoel. Dankzij de handbike hervond hij het plezier in sporten en een nieuw doel om naar toe te leven. Sylvan vertelt samen met Stefan (fysiotherapeut bij revalidatiecentrum Beatrixoord UMCG) wat deze sport voor hem betekent.
We lopen binnen bij Sylvan zijn eigen bedrijf. Aan de muur hangt een poster van een motorcrosser. Overal zie je racestickers. Motorcross is Sylvan zijn grote passie. Een aantal jaar geleden kreeg hij tijdens het motorcrossen een ongeluk, waardoor hij een dwarslaesie opliep. Sylvan werd behandeld in het UMCG en revalideerde lange tijd bij Beatrixoord in Haren, met als doel om zijn zelfredzaamheid te vergroten.
Sylvan Kort was kort na zijn ongeluk niet erg enthousiast over sporten. Alles was minder leuk dan motorcrossen. Tot hij hoorde over de Handbike Battle: een loodzware tocht waarbij deelnemers met een lichamelijke beperking de Kaunertaler Gletsjer beklimmen met een handbike. De klim is maar liefst 20 kilometer lang, met 867 meter hoogteverschil. De race vraagt niet alleen een fysieke- maar ook een mentale topprestatie van de deelnemers en hun coaches. De voorbereiding voor de handbike battle begint daarom een jaar van tevoren.
“Het eerste jaar vond ik die voorbereidingen zwaar”, vertelt Sylvan. “Maar ik vond de sport zo gaaf dat ik dacht, hier wil ik mee door.” Na meer dan vier uur haalde Sylvan de finish. “Dat deed echt iets met mij. Ik raakte ontzettend gemotiveerd om nog harder te gaan trainen. En ik had een nieuw doel, want er was een tijd die verbeterd kon worden. Ik ging rekening houden met voeding en verdiepte mij in aanvullende supplementen.”
Dit leidde ertoe dat Sylvan de tweede keer dat hij meedeed, maar liefst 1 uur en 15 minuten sneller was! Het jaar daarna verbeterde hij opnieuw zijn tijd; hij was 20 minuten rapper. Stefan, zijn fysiotherapeut, maakte het allemaal mee. Hij is Sylvan zijn buddy tijdens de Handbike Battles in Oostenrijk en stoomt hem fysiek en mentaal klaar voor de race.
Stefan zag Sylvan zijn motivatie met de tijd groeien. “Het kost veel inspanning om meerdere keren per week te trainen. Als je minder gemotiveerd bent, ligt de drempel nog hoger. Aan mij de taak om dat bespreekbaar te maken. Bij Sylvan zag ik dat er iets in zijn houding veranderde, toen hij voor het eerst de finish haalde. Toen besefte hij hoe leuk het is. Als je hem er nu naar vraagt, zie je een twinkeling in zijn ogen.”
Stefan is een motivator voor Sylvan en helpt hem om zijn grenzen te bewaken. Sylvan: “Ik ben iemand die graag zelf dingen wil kunnen. Deze instelling bracht mij ver, maar op een gegeven moment besefte ik me dat ik niet alles alleen kan. In aanloop naar de eerste Handbike Battle deed ik eerst veel zelf. Toen kwam corona, en was mijn motivatie weg. Dat veranderde toen we naar Oostenrijk gingen. Stefan heeft in die week veel voor mij betekend.”
Stefan beaamt dat Sylvan dat eerste jaar erg zelfstandig was. Maar of een volledig zelfstandige voorbereiding mogelijk was, dat betwijfelde hij. “Bij Sylvan draaide het om fysieke inspanning, waarbij overbelasting altijd op de loer ligt. Een coach helpt om grenzen te bewaken en iemand bewust te maken van de signalen van zijn lichaam. Sylvan zijn mentaliteit was om altijd het maximale te geven. Maar soms is dat niet de beste strategie. Het is mijn taak om hem daarin te begeleiden.”
Voor Sylvan is de Handbike Battle meer dan alleen een wedstrijd; het trainen helpt hem om fysiek sterker te worden en geeft structuur en motivatie in zijn dagelijks leven. Daarnaast steunt hij graag andere deelnemers. Dat hielp hem tijdens zijn revalidatie ook. Door zijn ervaringen te delen, hoopt hij anderen te inspireren.
Stefan: ''De deelnemers die naar de Handbike Battle toeleven, worden heel hecht. Ze delen wat ze hebben meegemaakt, waar ze tegenaan lopen in het dagelijks leven en wat ze lastig vinden aan sporten. Ze helpen elkaar terwijl ze zelf ook met hun eigen beperking worstelen. Het hebben van iemand om mee te sparren, iemand die je écht begrijpt, is van grote meerwaarde.'' Stefan is dan ook blij dat het UMCG de Handbike Battle omarmt en hierin wil investeren. ''Het evenement bevordert een gezonde leefstijl en betekent veel voor de deelnemers en de coaches.''
Voor Sylvan heeft de Handbike Battle mooie contacten, zelfs vriendschappen, opgeleverd. Ook met Stefan. “Door de goede klik die we vanaf het begin hadden en de ervaringen die we deelden, is onze band versterkt”, vertelt Stefan. “Ik ben niet meer alleen Sylvan zijn buddy, we zijn vrienden geworden.”
Sylvan: “De handbike battle zal voor mij nooit een vervanging zijn voor het motorcrossen; daarvoor is het niet ‘spannend’ genoeg. Maar het geeft mij wel iets om keihard voor te trainen en mezelf uit te dagen.” Waarop hij nuchter vervolgt: “Zonder de handbike battle had ik nog steeds een dikke kop gehad.”
De schrijvers van dit artikel, Koen Klement, Mila Fonville en Nynke Veenstra, doen mee aan UMCG NEXT. Dit programma stelt trainees en young professionals in staat om het UMCG beter te leren kennen en zich in de organisatie te verdiepen. Zo ook in het thema Preventie.
