“Jaren geleden kwam er een professor van de RUG bij ons op het lab Klinische Farmacie en Farmacologie in het UMCG. Hij had een kop koffie in zijn hand en vroeg of wij de koffie konden testen. Dertig studenten die het hadden gedronken waren namelijk ziek geworden en moesten naar de Spoedeisende Hulp. Ze hadden buik- en keelklachten, waren misselijk en hun tong was wit uitgeslagen. Een mysterie! Dit oplossen vonden we als chemisch analisten natuurlijk een interessante uitdaging. Samen met onze professor Toxicologie onderzochten we de chemische samenstelling van de koffie met verschillende technieken en apparaten in het lab.
Dezelfde middag hadden we de resultaten al binnen: er was duidelijk bewijs dat er bisacodyl in de koffie zat, een laxeermiddel. Een verrassende uitkomst, maar onze professor had direct een verklaring: een standaard studentengrap van vroeger. Een grap niet geheel zonder risico’s, de Spoedeisende Hulp was ‘not amused’. Gelukkig zijn alle dertig studenten er weer bovenop gekomen.
Het mysterie is nooit helemaal opgelost; de dader is nooit gevonden. Maar wij vonden het leuk om de analyse te doen én wij hebben nu altijd een sterk verhaal op verjaardagen.”
Hiltjo Kuiper
