• Home
  • Contact
  •  NL 
  • Login medewerkers
  • mijnUMCG

Epilepsie bij kinderen

Print 

Deze website geeft u in grote lijnen algemene informatie over epilepsie bij kinderen. Daarnaast beschrijven we onderzoeken en behandelingen in het UMCG waarmee uw kind wellicht te maken krijgt.

Wat is epilepsie

Epilepsie is een aandoening die zich uit in de vorm van aanvallen. Aanvallen ontstaan door een plotselinge, tijdelijke verstoring van de elektrische prikkeloverdracht in de hersenen. Hersenen bestaan uit miljarden hersencellen, die voortdurend boodschappen aan elkaar doorgeven. Deze boodschappen worden doorgegeven via elektrische impulsen (kleine stroomstootjes) en chemische stoffen (neurotransmitters). Soms wordt dit systeem  verstoord. Het gevolg  is een plotselinge en overmatige ontlading van (groepen) hersencellen, te vergelijken met een soort kortsluiting. Door deze kortsluiting ontstaat een epilepsieaanval.

Een epileptische aanval

Een epileptische aanval (insult) kan zich op verschillende manieren uiten. Dit is afhankelijk van het gebied van de hersenen waar op dat moment de overmatige elektrische ontlading plaatsvindt en hoe groot dat gebied is. Iemand kan vallen, schokken, vreemde bewegingen maken, geluiden maken, iets vreemds ruiken of even afwezig zijn. Er zijn veel verschillende soorten epileptische aanvallen. Aanvallen verschillen dus van persoon tot persoon.

Oorzaken van epilepsie

Sommige vormen van epilepsie worden veroorzaakt door een aanlegstoornis van de hersenen of een hersenbeschadiging. Een dergelijke hersenbeschadiging kan op verschillende manieren zijn ontstaan, bijvoorbeeld door een ontsteking, een tumor, problemen bij de geboorte, een ongeval met hersenletsel, een hersenbloeding of een stofwisselingsziekte.
Bij veel kinderen met epilepsie is echter geen afwijking of beschadiging in de hersenen te vinden. Epilepsie kan ook erfelijk zijn of vaker in de familie voorkomen.

Gevolgen van epilepsie

Epilepsie kan een chronisch karakter hebben. Elke chronische aandoening kan problemen geven van psychosociale aard zoals verwerkingsmoeilijkheden bij ouder en kind, angst voor het verloop van de ziekte en de consequenties hiervan op het dagelijks leven. De omgeving kan er negatief op reageren.
Ook de aanvallen of de gevolgen ervan kunnen problemen veroorzaken. Een voorbeeld hiervan is het regelmatig vallen, het niet alleen mogen fietsen, zwemmen of school/leerproblemen. Zowel de impact van de diagnose epilepsie als de bijbehorende aanvallen zijn echter van persoon tot persoon verschillend.

Onderzoek

Als bij uw kind de diagnose epilepsie wordt verondersteld, is er een aantal onderzoeken nodig. Deze onderzoeken zijn erop gericht een duidelijk beeld te vormen van de epilepsie van uw kind en oorzaken van de epilepsie op te sporen of uit te sluiten. Artsen en verpleegkundigen informeren u van tevoren over de onderzoeken die nodig zijn.

De volgende onderzoeken kunnen plaatsvinden:

  • EEG (hersenfilmpje)
  • MRI-scan (beeldvormend onderzoek)
  • Lumbaalpunctie (ruggenprik)
  • Bloedonderzoek
  • Het observeren van uw kind tijdens een opname op de verpleegafdeling.

Behandeling van epilepsie

De meeste kinderen met epilepsie worden behandeld met medicijnen die de aanvallen stoppen of verminderen. De medicijnen kunnen de epilepsie niet genezen, maar de elektrische activiteit in de hersenen wel onderdrukken.
Als de aanvallen niet met medicijnen behandeld kunnen worden, kan een hersenoperatie ervoor zorgen dat de aanvallen soms onderdrukt worden. Dergelijke operaties vinden niet in het UMCG plaats, uw kind wordt dan verwezen naar een ander ziekenhuis. Er komt echter maar een klein aantal patiënten voor deze operatie in aanmerking.
Een ketogeen dieet kan worden voorgeschreven bij bepaalde vormen van moeilijk behandelbare epilepsie. Ook is het mogelijk om de tiende hersenzenuw (de nervus vagus) met een soort pacemaker te stimuleren en te proberen de aanvallen daarmee te onderdrukken.