• Home
  • Contact
  •  NL 
  • Login medewerkers
  • mijnUMCG

Hartfalen, Harttransplantatie en Steunhart

Print 
Videoregistratie lezing 
  

​​​​​​In Nederland leven ongeveer 150.000 patiënten met hartfalen: een situatie waarin de pompfunctie van het hart tekort schiet. Het effect hiervan is dat organen minder goed doorbloed worden, en als een reactie hierop gaat het lichaam vocht vasthouden. Hiervan ervaren patiënten met hartfalen klachten: kortademigheid, vermoeidheid, en patiënten  met hartfalen hebben een zeer sterk verhoogde kans om vroeg te overlijden. Helaas is het zo dat er bij de gewone mens eigenlijk maar weinig bekend is over hartfalen en de ernst van de ziekte. Daarnaast is het soms ook niet meteen duidelijk dat een patiënt (een vorm van) hartfalen heeft.

Er is daarom een nieuw project in Groningen en Drenthe gestart: HF-CONNECT, waarin huisartsen samen met cardiologen uit diverse ziekenhuizen samenwerken bij het opsporen en behandelen van patiënten met hartfalen. Sommige patiënten kunnen na ingesteld te zijn op medicijnen terugverwezen worden naar de huisarts, anderen moeten onder controle blijven bij de cardioloog en krijgen uitgebreide therapie. Dit kan bestaan uit medicijnen, pacemakers en eventueel een implanteerbare defibrillator (ICD: een apparaat dat een ritmestoornis kan oplossen door een elektrische shock te geven).

Bij een aantal patiënten is het hartfalen echter zo ernstig, dat ondanks deze behandeling patiënten klachten houden en het risico op vroegtijdig overlijden zeer groot wordt. Sommige van deze patiënten  komen dan in aanmerking voor een harttransplantatie. Om hiervoor in aanmerking te komen moeten patiënten  nog wel enige reserves hebben, een goede functie van andere organen zoals nieren en longen, geen hoge longdruk hebben, en zich aan leefregels houden, dat wil zeggen niet roken en zuinig met alcoho​l en zout zijn. Patiënten worden dan gescreend voor een harttransplantatie, besproken en indien geaccepteerd op de wachtlijst geplaatst. De tijd voordat er een donorhart beschikbaar komt is inmiddels opgelopen tot 3-4 jaar in verband met het tekort op donoren. Voor enkele patiënten  is dit een te lange periode die zij niet kunnen afwachten. 

Daarom wordt er bij deze patiënten, als dat mogelijk is, een steunhart (of linker ventrikel assist device (LVAD)) geïmplanteerd. Hierbij wordt er een pomp na​ast het hart geplaatst, die bloed uit de linker hartkamer zuigt, en het verder het lichaam in pompt door de aorta. In feite neemt deze LVAD de pompfunctie van het hart grotendeels over. Sinds eind 2015 mogen niet alleen patiënten op de wachtlijst een LVAD geïmplanteerd krijgen (als brug naar transplantatie), maar mogen ook patiënten die niet in aanmerking hiervoor komen een LVAD krijgen (als 'destination' therapie). Helaas kunnen er ook problemen ontstaan met deze steunharten: het is een bijzonder grote operatie, er is een risico op stolselvorming en bloeding, en infecties kunnen optreden. Indien een patiënt hier echter goed doorheen komt, dan is er in de  meerderheid een sterke verbetering van de kwaliteit van leven, en daarbij leven patiënten ook een stuk langer dan zonder steunhart.

Hartfalen is een ernstige aandoening waar meer aandacht voor komt, nieuwe behandelingen mogelijk zijn, en in een geselecteerde groep patiënten een harttransplantatie en/of steunhart een mogelijkheid is. 

 Praktisch
Volg ons op sociale mediaFacebook LinkedIn Twitter Youtube Instagram