• Home
  • Contact
  •  NL 
  • Login medewerkers
  • mijnUMCG

Het verhaal van Sandra de Zwart-Bremer

Print 

Naam en specialisme

Sandra de Zwart-Bremer, Kinder Intensive Care

Wie ben je?

Ik ben Sandra de Zwart-Bremer en ben werkzaam als verpleegkundige op de Kinder IC van het UMCG.

Waarom heb je voor Groningen gekozen?

Ik ben opgegroeid in Callantsoog maar heb mijn verpleegkunde opleiding in Den Haag gedaan en daar 7 jaar gewerkt en gewoond. Vervolgens ben ik voor de Kinderaantekening verhuisd naar de omgeving van Amsterdam om in de VU mijn opleiding te volgen.
Tevens heb ik 3 jaar op Curaçao gewoond en daar de passie voor het duiken gekregen. Heerlijk alle stress van de dag vergeten en genieten van het moois wat de natuur ons geeft. Hierdoor ben ik al op veel plekken in de wereld geweest en is reizen mijn tweede hobby geworden. Al is door de komst van 2 kindjes in 2009 en 2013 dit alles wel op een lager pitje komen te staan. 

In 2002 ben ik naar Groningen verhuisd. Ik woonde in Almere en kende mijn buren alleen van gezicht dus toen mijn nieuwe buren na 2 weken vroegen of ik soms "zuster" was omdat ik bij nacht en ontij weg ging of thuis kwam was dat even wennen. Maar het idee dat er mensen waren die op jou en je eigendommen letten was toch wel prettig. Wat voor mij het allergrootste bezit was, was mijn eerste eigen huis. Een hoekwoning met grote tuin die ik met mijn salaris makkelijk kon betalen was in Amsterdam e.o. alleen maar een droom. En niet langer 5 kwartier in de file rijden om op het werk te komen maar gewoon binnen 40 minuten aan de koffie zitten in de koffiekamer voor de dienst begint.  Groningen is voor mij Rust, Ruimte, Natuur en toch alles wat een stad te bieden heeft vlakbij.

Waarom heb je voor de IC gekozen?

Een collega gaf mij destijds de advertentie met vacature in handen. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging en uitbreiding en verdieping van mijn kennis. Het leek haar wel iets voor mij. Na een dag te hebben gekeken op de afdeling omdat ik niet goed wist wat werken op een IC inhield heb ik diezelfde dag nog een brief geschreven.
Het werk is afwisselend en dynamisch. Iedere dienst is anders en ieder uur kan anders zijn.
In 10 jaar is de Kinder IC uitgegroeid van een kleine algemene IC tot een allround IC met 20 bedden waar kinderen liggen van 0 tot 18 voor ieder specialisme. Het UMCG is daarbij het centrum van Nederland voor  lever- en dunne darm transplantatie bij kinderen. Onze regio is groot waardoor er kinderen liggen uit Groningen, Friesland,  Drenthe maar ook uit Overijssel.  En als het om transplantatie gaat ook uit Limburg of Zeeland.  Deze diversiteit maakt het werken op onze Kinder IC zo leuk.

En waarom specifiek voor de Kinder IC?

Ik heb voor werken met kinderen gekozen omdat een kind het meest eerlijke wezen op de wereld is. Als hij je niet leuk vind krijg je dat ook direct te horen. En dat mag want als verpleegkundige doe ik niet altijd leuke dingen bij ze. Maar een uur later krijg je van dat zelfde kind weer een dikke knuffel. En al is een kind ziek, spelen en lol maken is veel belangrijker. Dus ook op onze afdeling houden we wel eens voor en met de kinderen watergevechten of houden op een alternatieve manier Koningsspelen.  En naast het kind heb je te maken met ouders, broertjes/zusjes en opa's/oma's en als het kind het zelf niet kan, zijn zij de stem van het kind en leer ik via hun toch een stukje van het kind kennen zoals het is als het niet ziek is. We vragen ook wel aan ouders om een foto op te hangen van hoe een kind er thuis uit ziet. Dat maakt het werken voor/met het kind een stuk persoonlijker omdat je het dan ziet zonder "toeters en bellen".

Hoe is de samenwerking met collega’s?

Op onze afdeling heerst er gelukkig niet een cultuur van zij en wij. Artsen en verpleegkundigen staan samen voor 1 ding en dat is het welzijn van het kind. En dat daarbij wel eens verschil van mening ontstaat is logisch. We zijn wel allemaal mensen met  eigen gevoelens  en waarden/normen.
Onderling hebben we veel lol maar kunnen we ook wel mopperen/discussiëren met elkaar, dit is gewoon een manier van afreageren voor een aantal van ons. Maar als het er op aankomt zet iedereen de schouders er onder en wordt er niet moeilijk gedaan over de werkdruk of overuren die er dan ontstaan. Als er een kindje overlijdt wordt er nadien altijd ruimte gemaakt om even met elkaar te praten over hoe het ging en niemand vindt het raar als je als verpleegkundige ook een traantje weg veegt wanneer jouw patiënt is overleden.

Wat wil je meegeven aan degenen die overwegen te solliciteren bij de Kinder IC?

Wanneer je bij ons komt werken, kom je in een team dat zeer actief bezig is met vernieuwing en ontwikkeling in de Kinder IC. Patiëntveiligheid en een veilige werk omgeving voor het personeel staan hierbij hoog in het vaandel. Deelname aan werkgroepen, commissies, scholingen en congressen worden gestimuleerd en toegejuicht. 

Volg ons op sociale mediaFacebook LinkedIn Twitter Youtube social media UMC social media